Inkopen herensokken Italie 

19 februari 2016, een belangrijke dag. Vandaag stond de trip naar Italië op het programma. Voor mij was deze vrijdag – waar in de middag een belangrijke afspraak gepland stond met een Italiaans sokkenatelier – toch wel de dag van de waarheid. Na maanden contact te hebben gehad via mail en telefoon is de afspraak dan eindelijk daar. Met nieuwe Italiaanse (zakelijke) contacten blijft het overigens altijd een spel. Eerst aftastend, soms zelfs wat afstandelijk. Dan weer enorm enthousiast. Er is soms geen pijl op te trekken. Inmiddels heb ik deze gebruiken omarmd en besef ik dat het lang niet overal zo werkt als in Nederland.

Waarom een nieuwe sokkenleverancier?

Uiteindelijk zijn er meerdere redenen die hieraan ten grondslag liggen, maar de belangrijkste reden is toch wel om de communicatie en het inkoopproces te vergemakkelijken. Zo koop ik mijn huidige collectie in via een agent. Altijd die extra schakel bij contacten en inkoop. Aangezien ik het ondernemerschap mede door de onafhankelijkheid zo aantrekkelijk vind, zat mij dit al enige tijd niet lekker. Ik besef me dat ik door te stoppen met de agent dwars tegen de stroming in ga van vele andere merken. Er zijn er genoeg die werken met lokale agentschappen die op de hoogte zijn van de soms typische (Italiaanse) gebruiken. Ik ben echter wel vaker als ietwat eigenwijs bestempeld.

Italiaanse taal

De Italiaanse taal: nog zo’n reden waarom je jouw zaken via een agent zou laten behartigen. Want ook voor deze partij geldt dat men geen Engels spreekt. Alle voorbereidingen via mail en telefoon zijn dan ook met behulp van een tolk gedaan. Één van mijn grote uitdagingen in 2016 is dan ook om zelf de taal te leren. Inmiddels heb ik een aantal lessen gehad en kon ik deze trip mijn eigen koffie bestellen op de wijze zoals Italianen dat doen en op elk moment van de dag de juiste begroeting gebruiken. Het begin is er! Na de landing op vliegveld Milaan-Bergamo en het huren van de auto zijn we onze tolk gaan ophalen. Mijn tolk dit weekend was overigens de dochter van mijn Italiaanse docente. Zij woont in Pisa en wilde mij graag helpen met dit gesprek. Aangekomen in een klein dorpje nabij Brescia, bleek mijn gesprekspartner nog niet aanwezig, ook zo’n typisch Italiaans gebruik. Ik moet overigens ook eerlijk zeggen dat wij – typisch Nederlands – aan de vroege kant waren. Dat onze afspraak er nog niet was, was overigens geen straf. Pas toen kon ik ook de omgeving rustig gadeslaan en was het genieten geblazen van het berglandschap als schitterend decor met zo nu en dan een besneeuwde bergtop.

Open & eerlijk

Het gesprek verliep zo nu en dan wat chaotisch omdat mijn tolk na iedere ‘alinea’ moest vertalen. De eerste 15 minuten was het wennen omdat het toch een vreemde gewaarwording is wanneer je elkaar niet begrijpt en je moet communiceren via een derde persoon. Na het ietwat stroeve begin, verliep de rest van het gesprek zeer voorspoedig. Alle voorwaarden die ik belangrijk vond, waren geen probleem en ze wilden mij ook graag openheid van zaken geven in de vorm van een rondleiding. Ook dat was voor mij een belangrijke voorwaarde omdat ik graag wil weten hoe alles wordt geproduceerd en wie uiteindelijk mijn sokken gaat maken. Opnieuw waren dat de kleine Italiaanse vrouwen met verfijnde handen, waar ik al eens eerder over geschreven heb.

Vervolg

Na ons gesprek van bijna 3 uur zijn we moe maar voldaan weer naar Brescia gereden en hebben we de avond in het mooie centrum van de stad afgesloten. De volgende dag hebben we ditzelfde in Bergamo gedaan. Ook dit is een schitterende stad met een zeer bijzonder oud stadscentrum, een fantastisch uitzicht en de welbekende smalle Italiaanse straatjes en grootse piazza’s. Deze reis krijgt hoe dan ook een vervolg aangezien ik mezelf ten doel heb gesteld om het productieproces te gaan filmen. Het lijkt me fantastisch dit in een korte film vast te leggen en aan jullie te kunnen laten zien. Ik houd jullie op de hoogte van alle ontwikkelingen.

Arrivederci!