The final step!

Waarom ik kies voor een Engelse titel weet ik eigenlijk niet, maar misschien omdat het lekkerder klinkt. Het klinkt sowieso beter dan finale stap. Ik zal uitleggen waar ik het over heb.

Wat begon als hobby..

Ondanks dat ik geen schrijver ben vind ik het toch leuk om te doen. Zie het als een soort dagboek. Ik schrijf namelijk over de dingen die ik meemaak. Echte dingen, uit het (ondernemers)leven gegrepen. Ik schrijf dus over de dagelijkse dingen die ik meemaak als eigenaar van een sokkenmerk. Dat zijn ook niet altijd even leuke dingen. Gelukkig weet ik dat de weg naar succes nooit als een rechte lijn naar boven gaat, maar dat je tegenslagen moet overwinnen om sterker te worden. De afgelopen jaren heb ik altijd gezegd dat het mijn droom is om een eigen sokkenmerk op te zetten en hiervan te kunnen leven. Eigen sokkenmerk; check! Ik heb er zelfs mijn eigen naam aan gekoppeld, mooier wordt het niet. Ervan kunnen leven niet, althans nog niet.

Knoop doorgehakt

Twee weken geleden heb ik echter een zeer dikke knoop doorgehakt. Ik heb mijn baan en zekerheden opgezegd. Waarom? Ik was er zo ongelofelijk klaar mee. Niet zozeer met de baan, maar wel met het leven in 2 werelden. Het continue druk zijn en je afvragen of je geen dingen mist. Geen idee of er zich perfectionisten onder de lezers zitten, maar dat zal ongetwijfeld. Het is hel op aarde kan ik je zeggen! Daarnaast is het met een jong gezin met 2 kinderen ook niet meer te combineren. Er zijn momenten dat ik met de kinderen buiten loop en dat ik continue aan het malen ben wat ik vooral niet moet vergeten of welke ideeën ik direct in mijn notities moet zetten. Of ik dat helemaal kwijt zal raken nu ik mijn baan heb opgezegd zal wel niet, maar er komt wel meer focus en daardoor meer rust.

Om al deze redenen – en omdat ik de overtuiging heb dat ik echt ga slagen als merk – heb ik dus mijn baan opgezegd. Dit betekent dat ik vanaf 1 juni pas echt ondernemer ben. Zelf zie ik het alsof ik nooit meer naar mijn werk hoef te gaan. Heel vreemd eigenlijk. Het uitbouwen van mijn eigen bedrijf is namelijk nog steeds mijn hobby, net zoals toen ik het ongeveer 5 jaar geleden startte. Ik heb het idee dat de reis dan ook nu pas echt gaat beginnen!

Muziek

Er zit ook echt muziek in! Althans, zo noem ik het zelf altijd. Deze groei is dan ook de reden dat ik de stap durf te zetten. Het afgelopen jaar is zo hard gegaan dat er inmiddels ruim 40 winkels ambassadeur zijn van mijn merk. Alhoewel; ambassadeur gaat wellicht wat ver aangezien nog niet alle winkels op het niveau zitten dat ik zou willen, maar het begin is er. Meer dan een begin. In juni wil ik minimaal 50 verkooppunten hebben en dan ga ik nog meer focussen op deze 50 winkels en minder op nieuwe winkels. Dat betekent vaker langsgaan, helpen in de winkel met verkoop etc. Aandacht doet groeien is mijn overtuiging en dat is makkelijker te realiseren bij winkels die al klant zijn. Het zal allemaal erg spannend worden, maar het is het me allemaal waard. Het voelt nu al als de beste keuze die ik ooit heb gemaakt. Naast de start natuurlijk.

Saluti,

Carlo Lanza